Kulak Kulağa

Kulak kulağa susalım seninle. Seninleyken susmak acı vermesin bana. Seninleyken uyumak ta yakmasın içimi. Neşene katılamıyorum zaman zaman biliyorum. Suskunluğun ortasında bağıralım seninle, yeter ki iyi bir şey olsun, korkutmasın. Rahat olalım aşkım, hiç sıkmayalım kendimizi. Sıktıkça ben kendimi, içimdeki sen acıyorsun. Ne kanasın ne de kanatsın istiyorum. Hep sende olduğumu bilmeni istiyorum ve korkmuyorum
Hafta sonları daha bir çöker insanın içine. O çöküntü yer insanı. Eller bir uzanır bir çekilir. Ama gideceği yer daha en başından bellidir. Ve buluşur kulaklar. Burkulur kalpler. Bazen açar çiçekleri yüreklerin, hem de en tazesinden. Ayrılır sonra kulaklar. Bu sefer sıkıntıdır çöken. Eller bir uzanır bir çekilir. Bu hep böyle sürer gider… (04.06.2004 saat:19:35)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir