Kapı, Otobüs ve Dudakların

Çok güzeldi deyişin yankılanıyor kulaklarımda. Bir müddet konuşma n`olur !
Karışıyor sesin. Anlayamıyorum. Anlamsızlığın içinde anlamsızlaşıyorum. Konuşma n`olur, ya kötü bi`şey dersen.

Uzun bir kuyruğu rahatlatan kapı gibi açılsın dudakların, o kuyruktaki insanların sevinci gibi yayılsın sesinin neşesi hep. Ve ulaşsın bana mutlaka.
Seni bana getiren otobüs kapısı gibi kapansın dudakların. İçindeki insanların kavuşma heyecanı ve sevinci gibi coşsun dudaklarının suskunluğu. Ve ulaşsın bana o otobüs mutlaka… (04.06.2004 saat:19:22)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir